Nauka jak gra? Da się. Sprawdź, jak punkty, poziomy i wyzwania mogą zwiększyć Twoją motywację i sprawić, że nauka przestanie być nudna. Gamifikacja to nie zabawa dla dzieci — to sposób na skuteczniejsze zdobywanie wiedzy.
Punkty, odznaki, wyzwania — to nie tylko elementy dziecięcych zabaw. Badania pokazują, że elementy gamifikacji sprawiają, że dorosła edukacja staje się bardziej angażująca, a uczestnicy kursów bardziej zmotywowani. Bo w dorosłym życiu, gdzie nierzadko czas trzeba dzielić między pracę, rodzinę i obowiązki (i czasem wieje nudą), taki element rozrywki sprawia, że zdobywanie wiedzy staje się przyjemne i wciągające.
Gamifikacja — lub inaczej grywalizacja — to wg słownika języka polskiego wykorzystanie mechanizmów znanych z gier w innych obszarach działań ludzkich. Czyli m.in. w edukacji. A jakie to mechanizmy? Chociażby przydzielanie punktów, „wchodzenie” na kolejne poziomy, zdobywanie odznak czy podejmowanie wyzwań.
Inną dziedziną życia, gdzie często można spotkać elementy gamifikacji są… zakupy. W wielu programach lojalnościowych oferowanych przez sklepy czy marki można dostawać punkty i odznaki za określone aktywności oraz zdobyć kolejne poziomy członkostwa. To sprawia, że codzienna, rutynowa czynność, jaką jest kupowanie, zamienia się w coś ekscytującego, bo przypominającego grę. Klienci wykonują wyzwania i śledzą swoje postępy, by odblokować kolejne korzyści. Korzystanie z aplikacji sklepowych czy programów cashback jest dzięki temu bardziej angażujące i po prostu daje fun. I nie jest prawdą, że elementy grywalizacji stosowane są tylko w pracy z dziećmi.
Gamifikacja w edukacji to coś więcej niż tylko włączanie gotowych gier do zajęć, np. takich jak Scrabble w naukę języka obcego. Gra edukacyjna jest samodzielnym produktem rozrywkowym z konkretną fabułą i zasadami. Tymczasem grywalizacja polega na wpleceniu elementów znanych z gier w sam proces nauczania. Uczestnicy przyswajają wiedzę i zdobywają umiejętności praktyczne, wykonując konkretne zadania, zdobywając punkty, odznaki czy realizując kolejne etapy kursu — tak jak w grze, ale z jasno określonymi celami edukacyjnymi.
Elementami gamifikacji mogą być angażujące, realistyczne symulacje, quizy z natychmiastową informacją zwrotną czy zadania składające się na większe „misje”, które łączą teorię z praktyką. Taka nauka przez grę pozwala przekształcić tradycyjne zadania w motywujące wyzwania. To tak jakby na końcu Super Mario nie czekała księżniczka, ale zaliczony egzamin i realne umiejętności.
„No dobra” powiecie, „ale nauka przez zabawę to żadna nowość. W przedszkolu to robiłem”. Właśnie — i czyż nie byłoby wspaniale znowu pobawić się tak dobrze, jak w dzieciństwie? Tylko innymi zabawkami. Przyjrzyjmy się, co mamy do wyboru:
punkty za aktywność — odpowiadasz na pytania, wymyślasz rozwiązania zadań, wykonujesz ćwiczenia w trakcie zajęć, a w zamian otrzymujesz punkty. Zbierasz je, dodajesz, bo wiesz, że za konkretną ilość punktów zostaniesz w jakiś sposób nagrodzony. Jaki, to zależy od prowadzącego zajęcia;
tablice wyników (leaderboardy) — przedstawianie wyników punktowych albo postępów całej grupy lub zespołu w czasie rzeczywistym może dodać element zdrowej rywalizacji;
odznaki i osiągnięcia — jeśli korzystasz ze sportowej aplikacji Strava, pewnie wiesz, czym kim jest „Local Legend”. A gdyby tak zostać „Mistrzem Prezentacji” czy „Ekspertką Dyskusji”? To taki miły komplement, który łaskocze część mózgu odpowiedzialną za motywację do dalszej pracy;
materiał podzielony na poziomy i etapy — mini‑moduły, które „odblokowujesz”, gdy wykonasz zadanie, budują poczucie rozwijania się i celowości. Poza tym nie przytłaczają. Łatwiej przeczytać encyklopedię, gdy założysz sobie, że co tydzień opanowujesz jedną literę, niż gdy od razu myślisz o całości pracy;
wyzwania grupowe — zadania zespołowe (np. case study, quizy dla drużyn) angażują nawet najbardziej opornych (i nieśmiałych) uczestników i wzmacniają współpracę.
Nie, gamifikacja wspiera tradycyjne i świetnie sprawdza się jako dodatek podczas zajęć. Wprowadzenie np. systemu punktów za zadawanie pytań podczas wykładu albo mini-zadań aktywizujących w trakcie ćwiczeń praktycznych sprawia, że zajęcia są bardziej dynamiczne i atrakcyjne.
Jasne, nawet na kierunku Technik BHP można np. wykorzystać gry symulacyjne, podczas których uczestnicy dostają punkty za identyfikację zagrożeń w symulowanym zakładzie, a na koniec zdobywają odznakę „Mistrz Oceny Ryzyka”. To tylko niezobowiązujący przykład, ale pokazujący, że gamifikację da się wpleść w każde zajęcia.
Nie, gamifikacja nie wymaga kupowania gadżetów ani instalowania aplikacji. Można ją wprowadzać przy pomocy prostych rozwiązań, np. punktów zapisywanych na tablicy albo karteczek z odznakami.
Brak wyników wyszukiwania
